Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 э¹, нескланяльнае слова, ніякі род
  1. Трыццатая літара беларускага алфавіта. Малое э. Вялікае Э.
  2. Галосны нелабіялізаваны гук пярэдняга рада сярэдняга пад'ёму.
 э², выклічнік (працяжнае вымаўленне выклічніка звычайна перадаецца на пісьме некалькімі э: э-э, э-э-э).
  1. Выражае з дапамогай інтанацыі розныя пачуцці, перажыванні: здзіўленне, прыкрасць, адчай і пад. «Э, глупства!» — сказаў я сам сабе. ← Якуб Колас. [Загурскі:] — Э-э-э, браце ты мой, той не салдат, хто не марыць быць генералам. ← Алесь Асіпенка.
  2. Выражае нязгоду, пярэчанне субяседніку. — Э, дарагі, — жалкуючы, адказаў адзін з мужчын, — не па дарозе нам. ← Усевалад Краўчанка. [Бацька:] — Э, не! Пакуль не збяруцца ўсе, не пакажу. ← Аркадзь Кандрусевіч.
  3. Выражае затрымку ў гутарцы ад нечаканасці, здзіўлення і пад. Выбіраецца на сходзе брыгадзір ці жывёлавод — чалавек міжволі ў мінулае кідае: — Э, а з якога ён роду? Як яго бацька ці дзед некалі дбаў? ← Мікола Ракітны.