аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова эацэн
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
эацэ́н мн. эацэ́ны |
| Родны каго? чаго? |
эацэ́ну мн. эацэ́наў |
| Давальны каму? чаму? |
эацэ́ну мн. эацэ́нам |
| Вінавальны каго? што? |
эацэ́н мн. эацэ́ны |
| Творны кім? чым? |
эацэ́нам мн. эацэ́намі |
| Месны у кім? у чым? |
эацэ́не мн. эацэ́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
аняго́ж, аня́ж — вядома (ж), а як жа, так // няўжо
Якуб Колас, «Новая зямля»:
Гарэлка, радасць-весялуха,
Прыемна булькае для вуха
І гэтак вочы прыцягае,
Ну, як каханка маладая!
eacen — беларуская лацінка
Слова эацэн (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік эацэн — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове эбаніт + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› эалі́т (5)
(10) антрапацэн ‹
› эалі́т (5)
(8) антрацэ́н ‹
› эалі́тавы (8)
(10) плейстацэ́н ‹
› эацэ́навы (8)
(6) Ге́рцэн ‹
› эбані́т (6)
(6) мірцэ́н ‹
› эбані́тавы (9)
(7) пліяцэ́н ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.