аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова абротка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
абро́тка мн. абро́ткі |
| Родны каго? чаго? |
абро́ткі мн. абро́так |
| Давальны каму? чаму? |
абро́тцы мн. абро́ткам |
| Вінавальны каго? што? |
абро́тку мн. абро́ткі |
| Творны кім? чым? |
абро́ткай, абро́ткаю мн. абро́ткамі |
| Месны у кім? у чым? |
абро́тцы мн. абро́тках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
у жываце салаўі пяюць — хто-н. вельмі хоча есці, адчувае моцны голад
«Калісьці ангельскую выкладаў, цяпер чыпсы».
abrotka — беларуская лацінка
Слова абротка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік абротка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове абротнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› абро́слы (7)
(9) закаро́тка ‹
› абро́слы (7)
(9) накаро́тка ‹
› абро́стаць (9)
(13) ультракаро́тка ‹
› абро́тнік (8)
(7) сіро́тка ‹
› абро́ўскі (8)
(7) сіро́тка ‹
› абро́цевы (8)
(7) айро́тка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.