мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова эдыцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
эды́цыя мн. эды́цыі |
| Родны каго? чаго? |
эды́цыі мн. эды́цый |
| Давальны каму? чаму? |
эды́цыі мн. эды́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
эды́цыю мн. эды́цыі |
| Творны кім? чым? |
эды́цыяй, эды́цыяю мн. эды́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
эды́цыі мн. эды́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Слова — вецер, а пісьмо — грунт.
У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.
edycyja — беларуская лацінка
Слова эдыцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік эдыцыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове эдэльвейс + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› эдыфікатарнасць (15)
(8) канды́цыя ‹
› эдыфіка́тарны (12)
(10) неканды́цыя ‹
› эдыцы́йны (8)
(8) эруды́цыя ‹
› эдэльве́йс (9)
(9) прэюды́цыя ‹
› эдэльве́йс (9)
(10) экспазыцыя ‹
› эдэ́м (4)
(9) панарыцыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.