аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
абро́цце — назоўнік абро́чнасць — назоўнік
канцэпт

аброць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова аброць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 абро́ць

мн.  абро́ці
Родны
каго? чаго?		 абро́ці

мн.  абро́цей, абро́цяў
Давальны
каму? чаму?		 абро́ці

мн.  абро́цям
Вінавальны
каго? што?		 абро́ць

мн.  абро́ці
Творны
кім? чым?		 абро́ццю

мн.  абро́цямі
Месны
у кім? у чым?		 абро́ці

мн.  абро́цях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Дай Бог чутае бачыць!

каб збылося абяцанае

— Здароў, што робіш?
— Беляшы ем, матулька напякла.
— Ты ж сказаў, што не ясі пасля шасці.
— Ну вось гэты шосты. Пасля яго не буду.


abroć — беларуская лацінка

Слова аброць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік аброць — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове аброчнасць + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› абро́ўскі (8)

(9) распаро́ць ‹

› абро́цевы (8)

(8) успаро́ць ‹

› абро́цце (7)

(7) упаро́ць ‹

› абро́чнасць (10)

(9) аднакро́ць ‹

› абро́чнік (8)

(11) неаднакро́ць ‹

› абро́чны (7)

(8) стакро́ць ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

на календары лета

Беларусы ніколі не віталіся «добрай раніцы», бо дурнота гэтак вітацца, калі прачынаешся ў абед.