STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова аброць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
абро́ць мн. абро́ці |
| Родны каго? чаго? |
абро́ці мн. абро́цей, абро́цяў |
| Давальны каму? чаму? |
абро́ці мн. абро́цям |
| Вінавальны каго? што? |
абро́ць мн. абро́ці |
| Творны кім? чым? |
абро́ццю мн. абро́цямі |
| Месны у кім? у чым? |
абро́ці мн. абро́цях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Кожная зязюлька пра сваё кукуе.
усё жыццё кажу ПАтлумачце, а трэба РАСтлумачце
о_Оabroć — беларуская лацінка
Слова аброць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік аброць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аброчнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› абро́ўскі (8)
(9) распаро́ць ‹
› абро́цевы (8)
(8) успаро́ць ‹
› абро́цце (7)
(7) упаро́ць ‹
› абро́чнасць (10)
(9) аднакро́ць ‹
› абро́чнік (8)
(11) неаднакро́ць ‹
› абро́чны (7)
(8) стакро́ць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
