аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
нескланяльны
праскланяць слова экю
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
экю́ мн. экю́ |
| Родны каго? чаго? |
экю́ мн. экю́ |
| Давальны каму? чаму? |
экю́ мн. экю́ |
| Вінавальны каго? што? |
экю́ мн. экю́ |
| Творны кім? чым? |
экю́ мн. экю́ |
| Месны у кім? у чым? |
экю́ мн. экю́ |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
сябраваць з тымі, хто ў алфавіце мае літару і
ekiu — беларуская лацінка
Слова экю (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік экю — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове эл + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› экумені́чны (10)
(6) фандзю́ ‹
› экфра́сіс (8)
(6) ага́ззю ‹
› э́кшэн (5)
(7) барбекю́ ‹
› э́л (2)
(10) штонядзе́лю ‹
› Э́ла (3)
(8) штохві́лю ‹
› Эла́да (5)
(8) спіра́ллю ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.