Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

элегія, -і, жаночы род
  1. Лірычны верш, прасякнуты пачуццём смутку, журбы, роздуму. Каб Раманчык быў паэт, ён цяпер злажыў бы самую жаласную элегію самому сабе, але ён — толькі проста адукаваны чалавек, здольны глыбока адчуваць. ← Якуб Колас. // У антычнай паэзіі — верш любога зместу, напісаны двухрадкоўямі пэўнай формы.
  2. Вакальны ці інструментальны твор сумнага, задуменнага характару. Але вось тая музыка скончылася, пачалі перадаваць нешта новае ў зусім іншым настроі. Стары пачуў, як дыктар сказаў: элегія Маснэ. ← Кастусь Кірэенка.
  3. пераноснае значэнне Сум, журба, меланхолія. Элегія з прычыны гібелі аднаго [барацьбіта] перарастае ў .. думу аб лёсе ўсіх. ← Рыгор Бярозкін.
   [Грэч. elegéia.]

❌

элегія

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова элегія
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	эле́гія мн. эле́гіі
Родны каго? чаго?	эле́гіі мн. эле́гій
Давальны каму? чаму?	эле́гіі мн. эле́гіям
Вінавальны каго? што?	эле́гію мн. эле́гіі
Творны кім? чым?	эле́гіяй, эле́гіяю мн. эле́гіямі
Месны у кім? у чым?	эле́гіі мн. эле́гіях
Клічная форма	— мн. —

Слова элегія (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік элегія — у родным, давальным, творным і месным склоне

элегія

Навігатар

Мемчыкі