Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

балаболка, -і, ДМ -у, Творны склон -ам; Родны склон мн. -лак; мужчынскі род; ДМ -лцы, Творны склон -ай (-аю); Родны склон мн. -лак; жаночы род
  размоўнае слова
  1. жаночы род Бразготка, якую чапляюць жывёле на шыю, каб не гублялася ў лесе.
  2. мужчынскі род і жаночы род; пераноснае значэнне Пра таго, хто хутка, многа і абы-што гаворыць. — Вывесці гэтую балаболку! — урэшце не сказаў, а прасіпеў .. [суддзя], узмакрэлы і знясілены ад такога нябачанага канфузу. ← Міхась Лынькоў.

❌

балаболка

гэта

— пустамеля

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова балаболка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	балабо́лка мн. балабо́лкі
Родны каго? чаго?	балабо́лкі мн. балабо́лак
Давальны каму? чаму?	балабо́лку мн. балабо́лкам
Вінавальны каго? што?	балабо́лку мн. балабо́лак
Творны кім? чым?	балабо́лкам мн. балабо́лкамі
Месны у кім? у чым?	балабо́лку мн. балабо́лках
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.

Алкакукалд — чалавек, які глядзіць на людзей, якія п'юць, але ў працэсе не ўдзельнічае.

некаторыя кажуць, што націск на о — куколд

Слова балаболка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік балаболка — у родным, давальным, творным і месным склоне

балаболка

Навігатар

Мемчыкі