аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова абрубак
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
абру́бак мн. абру́бкі |
| Родны каго? чаго? |
абру́бка мн. абру́бкаў |
| Давальны каму? чаму? |
абру́бку мн. абру́бкам |
| Вінавальны каго? што? |
абру́бак мн. абру́бкі |
| Творны кім? чым? |
абру́бкам мн. абру́бкамі |
| Месны у кім? у чым? |
абру́бку мн. абру́бках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
вы́зарыць — стаць ясным, зорным (пра неба)
— Бачыце, як неба вызарыла. У такую ноч і пешкі прайсціся хораша... (Тарас Хадкевіч)
Запішыце сабе ў нататнічак як заклік:
У такую ноч і пешкі прайсціся хораша.
З зоны камфорту не трэба выходзіць. Яе трэба пашыраць.
abrubak — беларуская лацінка
Слова абрубак (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік абрубак — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове абрубка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› абро́шванне (10)
(6) цурба́к ‹
› абро́швацца (10)
(5) ку́бак ‹
› абро́шваць (9)
(10) суперку́бак ‹
› абру́бачны (9)
(8) па́трубак ‹
› абрубі́ць (8)
(6) уру́бак ‹
› абру́бка (7)
(6) даўбак ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.