Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

эліта, -ы, ДМ эліце, жаночы род
  1. спецыяльны тэрмін Лепшае, адборнае насенне, расліны або жывёлы, атрыманыя ў выніку селекцыі і прызначаныя для далейшага развядзення. Эліта пшаніцы. Эліта бульбы. ▪ [Юстын:] — А потым штогод мы ўсё большае і большае поле палескай элітай засявалі і ўвесь ураджай на насенне захоўвалі. ← Усевалад Краўчанка. // Сам адбор такіх раслін або жывёл. Метад эліты.
  2. Лепшыя прадстаўнікі грамадства або якой-н. яго часткі. Эліта рабочага класа. Тэатральная эліта. // У эксплуататарскім грамадстве — асобы, якія належаць да так званага вышэйшага класа; група асоб, якая ажыццяўляе кіруючыя функцыі ў грамадстве. Правячая эліта.
   [Фр. élite — лепшы, адборны.]

❌

эліта

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова эліта
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	элі́та мн. элі́ты
Родны каго? чаго?	элі́ты мн. элі́т
Давальны каму? чаму?	элі́це мн. элі́там
Вінавальны каго? што?	элі́ту мн. элі́ты
Творны кім? чым?	элі́тай, элі́таю мн. элі́тамі
Месны у кім? у чым?	элі́це мн. элі́тах
Клічная форма	— мн. —

Ведаеце, у чым праблема з фруктамі? Яны нестабільныя. Адны яблыкі смачныя, другія нясмачныя. Адны апельсіны салодкія, другія кіслыя. А ведаеце, што заўжды стабільна смачнае? Чыпсы.

аж нос упры́сядкі

Слова эліта (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік эліта — у родным, давальным, творным і месным склоне

эліта

Навігатар

Мемчыкі