мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
эмаліро́ўшчык — назоўнік эмаліро́ўшчыцкі — прыметнік
канцэпт

эмаліроўшчыца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова эмаліроўшчыца
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
эмаліро́ўшчыца

мн.  эмаліро́ўшчыцы
Родны
каго? чаго?
эмаліро́ўшчыцы

мн.  эмаліро́ўшчыц
Давальны
каму? чаму?
эмаліро́ўшчыцы

мн.  эмаліро́ўшчыцам
Вінавальны
каго? што?
эмаліро́ўшчыцу

мн.  эмаліро́ўшчыц
Творны
кім? чым?
эмаліро́ўшчыцай, эмаліро́ўшчыцаю

мн.  эмаліро́ўшчыцамі
Месны
у кім? у чым?
эмаліро́ўшчыцы

мн.  эмаліро́ўшчыцах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Прыйдзе тая нядзеля, што будзе і маё вяселле.

а пакуль што толькі #нюдзеля

Горадня — места з Магдэбургскім правам ад 1391 г. На працягу XIV—XVIII стст. горад спрачаўся з Вільняй па багацці і прыгажосці і лічыўся другой сталіцай Вялікага Княства Літоўскага. У Рэчы Паспалітай быў назначаны месцам генеральных соймаў, на якіх абмяркоўваліся пытанні знешняй і ўнутранай палітыкі. У канцы XVIII ст. у Горадні заснавана друкарня, якая выдавала кнігі на беларускай мове.


emaliroŭščyca — беларуская лацінка

Слова эмаліроўшчыца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік эмаліроўшчыца — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове эмаліт + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


эмаліро́вачны (12)

(13) плакіро́ўшчыца

эмаліро́ўка (10)

(13) маркіро́ўшчыца

эмаліро́ўшчык (12)

(13) ізаліро́ўшчыца

эмаліро́ўшчыцкі (14)

(12) паліро́ўшчыца

эмалі́т (6)

(13) мэбліро́ўшчыца

эма́ль (5)

(14) нівеліро́ўшчыца


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

абажаю вычварэнне