балансіроўка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова балансіроўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	балансіро́ўка мн. балансіро́ўкі
Родны каго? чаго?	балансіро́ўкі мн. балансіро́вак
Давальны каму? чаму?	балансіро́ўцы мн. балансіро́ўкам
Вінавальны каго? што?	балансіро́ўку мн. балансіро́ўкі
Творны кім? чым?	балансіро́ўкай, балансіро́ўкаю мн. балансіро́ўкамі
Месны у кім? у чым?	балансіро́ўцы мн. балансіро́ўках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не лягчэй будзе жыць, калі будзеш галасіць.
Плач, галасі, а рады не дасі.

У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.

balansiroŭka — беларуская лацінка

Слова балансіроўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: