аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова эпітаксія
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
эпіта́ксія мн. эпіта́ксіі |
| Родны каго? чаго? |
эпіта́ксіі мн. эпіта́ксій |
| Давальны каму? чаму? |
эпіта́ксіі мн. эпіта́ксіям |
| Вінавальны каго? што? |
эпіта́ксію мн. эпіта́ксіі |
| Творны кім? чым? |
эпіта́ксіяй, эпіта́ксіяю мн. эпіта́ксіямі |
| Месны у кім? у чым? |
эпіта́ксіі мн. эпіта́ксіях |
| Клічная форма | — мн. — |
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
эпітаксі́я мн. эпітаксі́і |
| Родны каго? чаго? |
эпітаксі́і мн. эпітаксі́й |
| Давальны каму? чаму? |
эпітаксі́і мн. эпітаксі́ям |
| Вінавальны каго? што? |
эпітаксі́ю мн. эпітаксі́і |
| Творны кім? чым? |
эпітаксі́яй, эпітаксі́яю мн. эпітаксі́ямі |
| Месны у кім? у чым? |
эпітаксі́і мн. эпітаксі́ях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
штука́рыць — з вялікім стараннем рабіць што-н.; завіхацца каля чаго-н.
Дома жонка ля пліты штукарыць. (Макаль)Якуб Колас, «Новая зямля»:
Гарэлка, радасць-весялуха,
Прыемна булькае для вуха
І гэтак вочы прыцягае,
Ну, як каханка маладая!
epitaksija — беларуская лацінка
Слова эпітаксія (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік эпітаксія — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове эпіталама + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› эпістэмалагі́чны (15)
(8) апра́ксія ‹
› эпістэмало́гія (13)
(7) атаксі́я ‹
› эпістэмо́лаг (11)
(12) стэрэата́ксія ‹
› эпітаксія́льна (13)
(7) алексі́я ‹
› эпітаксія́льны (13)
(10) паралексі́я ‹
› эпітала́ма (9)
(10) апапле́ксія ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Гомель