аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
эруды́раваны — прыметнік эруды́тка — назоўнік
канцэпт

эрудыт

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова эрудыт
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 эруды́т

мн.  эруды́ты
Родны
каго? чаго?		 эруды́та

мн.  эруды́таў
Давальны
каму? чаму?		 эруды́ту

мн.  эруды́там
Вінавальны
каго? што?		 эруды́та

мн.  эруды́таў
Творны
кім? чым?		 эруды́там

мн.  эруды́тамі
Месны
у кім? у чым?		 эруды́це

мн.  эруды́тах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Пашлі дурнога, а за ім другога.

Прыказка.

Запомніць вельмі проста:
ПЕРШАЯ канстытуцыя ў Еўропе,
ДРУГАЯ ў свеце,
ТРЭЦЯГА траўня.

03.05.1791
ВКЛ — Вельмі Крутыя Людзі.

erudyt — беларуская лацінка

Слова эрудыт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік эрудыт — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове эрудытка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› эрудзі́раванасць (15)

(10) перыкарды́т ‹

› эрудзі́раваны (12)

(9) міякарды́т ‹

› эруды́раваны (11)

(8) тэнарды́т ‹

› эруды́тка (8)

(5) аўды́т ‹

› эрудыто́рум (10)

(10) цынвальды́т ‹

› эруды́цыя (8)

(6) крэ́дыт ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

выпрабаванні