аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова абажурчык
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
абажу́рчык мн. абажу́рчыкі |
| Родны каго? чаго? |
абажу́рчыка мн. абажу́рчыкаў |
| Давальны каму? чаму? |
абажу́рчыку мн. абажу́рчыкам |
| Вінавальны каго? што? |
абажу́рчык мн. абажу́рчыкі |
| Творны кім? чым? |
абажу́рчыкам мн. абажу́рчыкамі |
| Месны у кім? у чым? |
абажу́рчыку мн. абажу́рчыках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не памогуць і чары, як каму хто не да пары.
— Заходзь, даражэнькі. Госць у хаце — Бог у хаце.
— Слухай, ты багаты на грошы? Пазыч мне грошай!
— І кот не мыўся, і госць з’явіўся. Ідзі, куды ішоў.
abažurčyk — беларуская лацінка
Слова абажурчык (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік абажурчык — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове абаз + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› абажу́р (6)
(8) мато́рчык ‹
› абажуратрыма́льнік (17)
(8) віхо́рчык ‹
› абажу́рны (8)
(11) каламбу́рчык ‹
› аба́з (4)
(7) аму́рчык ‹
› абазва́ны (8)
(6) ту́рчык ‹
› абазва́ны (8)
(11) гарніту́рчык ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.