Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 ядро, -а; мн. ядры, ядзер і ядраў; ніякі род
  1. Унутраная частка плода (звычайна арэха), зерня або семя, накрытая шкарлупінай, абалонкай. Ядро слівавай кветачкі. ▪ Прагрызла [мышка] адзін арэшак — у ім смачнае ядро. ← Змітро Бяспалы.
  2. спецыяльны тэрмін Унутраная, звычайна больш шчыльная частка чаго-н. Ядро каметы. Ядро туманнасці. // У геалогіі — самая глыбокая і шчыльная ўнутраная частка Зямлі з радыусам каля 3500 км. // У фізіцы — цэнтральная, дадатна зараджаная частка атама, у якой практычна сканцэнтравана ўся маса атама. Атамнае ядро. ▪ Сапраўднае авалоданне энергіяй ядра пачалося ў той дзень, калі рукой чалавека была пушчана атамная электрастанцыя. ← часопіс «Маладосць». // У біялогіі — важнейшая састаўная частка ўсякай расліннай і жывёльнай клеткі.
  3. пераноснае значэнне Асноўная, найбольш важная частка чаго-н. Індустрыяльнае ядро горада. ▪ Паколькі асноўную частку ядра дзяржавы складалі беларускія землі, беларуская мова была прызнана за дзяржаўную на ўсёй тэрыторыі [Вялікага княства Літоўскага]. ← часопіс «Полымя». // Асноўная частка якой-н. арганізацыі, групы і пад. Асноўным ядром першых часцей Чырвонай Арміі былі рабочыя-чырвонагвардзейцы. ← часопіс «Беларусь». Ядро атрада, чалавек дзесяць, ішло ляснымі дарогамі. ← Іван Новікаў. Як вядома, ядром працоўнага калектыву з'яўляецца пярвічная партыйная арганізацыя. ← газета «Звязда».
  4. Сутнасць, аснова чаго-н. Гісторыя [са знаходкай] і з'яўляецца ядром апавядання [«Цікавая знаходка» М. Ваданосава], яго квінтэсенцыяй. ← часопіс «Полымя».
  5. Шарападобны каменны або чыгунны снарад ударнага дзеяння, які прымяняўся ў гладкаствольнай артылерыі ў 14-17 стст. // Шарападобны разрыўны снарад з парахавым зарадам у 17-19 стст.
  6. Металічны шар для спартыўных практыкаванняў у штурханні. Дзесяціборцы закончылі спаборніцтвы па штурханню ядра. ← газета «Звязда».