аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
у слоўніках не сустракаецца
гэтаназоўнік
мужчынскі род
уласны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
змешаны тып скланення
праскланяць слова Аляксееў
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
Аляксе́еў мн. Аляксе́евы |
| Родны каго? чаго? |
Аляксе́ева мн. Аляксе́евых |
| Давальны каму? чаму? |
Аляксе́еву мн. Аляксе́евым |
| Вінавальны каго? што? |
Аляксе́ева мн. Аляксе́евых |
| Творны кім? чым? |
Аляксе́евым мн. Аляксе́евымі |
| Месны у кім? у чым? |
Аляксе́еве, Аляксе́еву мн. Аляксе́евых |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
жаўжаняткі — малыя жвавыя дзеткі
задрыга — нягеглы
чмур — балака, вясёлы гаварун
З гэным чмуром са смеху памром.
Філоніць і філосаф у слоўніку стаяць побач. Супадзенне?
Aliaksiejeŭ — беларуская лацінка
У СЛОЎНІКАХ НЯМА
назоўнік Аляксееў — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове Аляксей + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Алякса́ндраў (11)
(9) Ведзяне́еў ‹
› алякса́ндраўскі (14)
(7) Маісе́еў ‹
› Аляксе́евіч (10)
(7) Маісе́еў ‹
› аляксе́еўскі (11)
(6) Міхе́еў ‹
› Аляксе́й (7)
(3) зе́ў ‹
› аляні́ца (7)
(9) Ціміра́зеў ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).