мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
анто́н — назоўнік анто́наў — прыметнік
канцэпт

Антон

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
мужчынскі род
уласны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова Антон
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 Анто́н

мн.  Анто́ны
Родны
каго? чаго?		 Анто́на

мн.  Анто́наў
Давальны
каму? чаму?		 Анто́ну

мн.  Анто́нам
Вінавальны
каго? што?		 Анто́на

мн.  Анто́наў
Творны
кім? чым?		 Анто́нам

мн.  Анто́намі
Месны
у кім? у чым?		 Анто́не

мн.  Анто́нах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Нап'ецца, дык з царамі б'ецца (а як праспіцца, дык і курыцы баіцца).
Для п'янай галавы ўсюды роўна, а для ног — адны ямы.


Лепш за ўсё спаць з афіцыянтамі: яны сапраўды праходзілі медагляд.


Anton — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА

назоўнік Антон — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове Антоніа + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› антацыя́н (8)

(12) фітапланкто́н ‹

› Антве́рпен (9)

(12) крыяпланкто́н ‹

› антве́рпенскі (12)

(7) шэклто́н ‹

› анто́наў (7)

(6) банто́н ‹

› анто́наў (7)

(6) Данто́н ‹

› анто́наўка (9)

(6) канто́н ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

дадаць работы