аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
уласны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова Атыка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
А́тыка мн. А́тыкі |
| Родны каго? чаго? |
А́тыкі мн. А́тык |
| Давальны каму? чаму? |
А́тыцы мн. А́тыкам |
| Вінавальны каго? што? |
А́тыку мн. А́тыкі |
| Творны кім? чым? |
А́тыкай, А́тыкаю мн. А́тыкамі |
| Месны у кім? у чым? |
А́тыцы мн. А́тыках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І ў старой печы агонь добра гарыць.
Стары вол ніколі баразну не скрывіць (не сапсуе).
Дзе старыя кусты, той двор не пусты.
Ніжэй ёсць спасылка «выпадковае».
Націсні на яе тры разы — атрымаеш тры словы.
Гэта тое, што цябе чакае ў найбліжэйшы тыдзень.
Старнік не брэша, бо зоркі не брэшуць.
Atyka — беларуская лацінка
Слова Атыка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік Атыка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове Атэла + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ату́шаны (7)
(9) эзатэ́рыка ‹
› атушы́ць (7)
(8) патэрыка ‹
› а́тык (4)
(8) істэ́рыка ‹
› а́тыкавы (7)
(10) акраба́тыка ‹
› аты́нены (7)
(8) недаты́ка ‹
› аты́нены (7)
(8) недаты́ка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.