Вальтэр

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
мужчынскі род
уласны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова Вальтэр
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	Вальтэ́р мн. Вальтэ́ры
Родны каго? чаго?	Вальтэ́ра мн. Вальтэ́раў
Давальны каму? чаму?	Вальтэ́ру мн. Вальтэ́рам
Вінавальны каго? што?	Вальтэ́ра мн. Вальтэ́раў
Творны кім? чым?	Вальтэ́рам мн. Вальтэ́рамі
Месны у кім? у чым?	Вальтэ́ру мн. Вальтэ́рах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

— І хто мы з табой цяпер, сябры ці палюбоўнікі?..
Ён стаяў ля акна і маўчаў…
— Кім бы ты хацеў быць? — спытала яна зноў.
Ён паглядзеў у акно, на зорнае неба, і летуценна адказаў:
— Астранаўтам!

Vaĺter — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА