Віктар

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
мужчынскі род
уласны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова Віктар
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	Ві́ктар мн. Ві́ктары
Родны каго? чаго?	Ві́ктара мн. Ві́ктараў
Давальны каму? чаму?	Ві́ктару мн. Ві́ктарам
Вінавальны каго? што?	Ві́ктара мн. Ві́ктараў
Творны кім? чым?	Ві́ктарам мн. Ві́ктарамі
Месны у кім? у чым?	Ві́ктару мн. Ві́ктарах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.

Запомні:
замаўляюць, каб член не стаяў, а піцу заказваюць.

Viktar — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік Віктар — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове Вікторыя + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0

Навігатар

› вікінгскі (9)

(11) дэзынфе́ктар ‹

› віко́нт (6)

(11) дэзынфе́ктар ‹

› віксаці́н (8)

(7) эфе́ктар ‹

Ві́ктар (6)

› віктары́йскі (11)

(6) лі́ктар ‹

› віктары́на (9)

(8) сфі́нктар ‹

› віктарыяні́зм (12)

(9) біфунктар ‹

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Аналема — крывая, якую Сонца «малюе» на небе на працягу года, калі фіксаваць ягонае месцазнаходжанне штодня ў адзін і той жа час.

Вось гэта сапраўды Супер 8.