Гродна

гэта

назоўнік
ніякі род
уласны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова Гродна
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	Гро́дна мн. Гро́дны
Родны каго? чаго?	Гро́дна мн. Гро́днаў
Давальны каму? чаму?	Гро́дну мн. Гро́днам
Вінавальны каго? што?	Гро́дна мн. Гро́дны
Творны кім? чым?	Гро́днам мн. Гро́днамі
Месны у кім? у чым?	Гро́дне мн. Гро́днах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

добрае надвор'е — пагода
дрэннае надвор'е — непагадзь (зацяжная непагода)

хто дажджом косіць, той пагодаю сушыць (з нар.)

Горадня — места з Магдэбургскім правам ад 1391 г. На працягу XIV—XVIII стст. горад спрачаўся з Вільняй па багацці і прыгажосці і лічыўся другой сталіцай Вялікага Княства Літоўскага. У Рэчы Паспалітай быў назначаны месцам генеральных соймаў, на якіх абмяркоўваліся пытанні знешняй і ўнутранай палітыкі. У канцы XVIII ст. у Горадні заснавана друкарня, якая выдавала кнігі на беларускай мове.

Hrodna — беларуская лацінка

Слова Гродна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: