Дабралюбаў

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
мужчынскі род
уласны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
змешаны тып скланення

праскланяць слова Дабралюбаў
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	Дабралю́баў мн. Дабралю́бавы
Родны каго? чаго?	Дабралю́бава мн. Дабралю́бавых
Давальны каму? чаму?	Дабралю́баву мн. Дабралю́бавым
Вінавальны каго? што?	Дабралю́бава мн. Дабралю́бавых
Творны кім? чым?	Дабралю́бавым мн. Дабралю́бавымі
Месны у кім? у чым?	Дабралю́баве, Дабралю́баву мн. Дабралю́бавых
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

язык гладка ходзіць (у каго, чый) — хто-н. умее свабодна, лёгка і прыгожа гаварыць

Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».

Уладзімір Караткевіч

Dabraliubaŭ — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА