Еўдакімаў

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
мужчынскі род
уласны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
змешаны тып скланення

праскланяць слова Еўдакімаў
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	Еўдакі́маў мн. Еўдакі́мавы
Родны каго? чаго?	Еўдакі́мава мн. Еўдакі́мавых
Давальны каму? чаму?	Еўдакі́маву мн. Еўдакі́мавым
Вінавальны каго? што?	Еўдакі́мава мн. Еўдакі́мавых
Творны кім? чым?	Еўдакі́мавым мн. Еўдакі́мавымі
Месны у кім? у чым?	Еўдакі́маве, Еўдакі́маву мн. Еўдакі́мавых
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Дзе чарка, там і сварка.

— Мой распусны сын учора вярнуўся дадому.
— Правільна казаць блудны сын, не карыстайцеся машынным перакладам.
— Мой распусны. Ганаруся ім, увесь у мяне.

Jeŭdakimaŭ — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА