Жыровічы

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
толькі множны лік
уласны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
множналікавы

праскланяць слова Жыровічы
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	— мн. Жыро́вічы
Родны каго? чаго?	— мн. Жыро́віч
Давальны каму? чаму?	— мн. Жыро́вічам
Вінавальны каго? што?	— мн. Жыро́вічы
Творны кім? чым?	— мн. Жыро́вічамі
Месны у кім? у чым?	— мн. Жыро́вічах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай

Сон на заўтра адкладзі, а справу сёння зрабі. (прыказка)

лолшто, спаць ідзі, здароўе конскае ці што?

Žyrovičy — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА