Зіл

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
мужчынскі род
уласны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова Зіл
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	Зі́л мн. Зілы
Родны каго? чаго?	Зіла мн. Зілоў
Давальны каму? чаму?	Зілу мн. Зілам
Вінавальны каго? што?	Зі́л мн. Зілы
Творны кім? чым?	Зілом мн. Зіламі
Месны у кім? у чым?	Зіле мн. Зілах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)

«Аньця як філюта, скура на ёй гаворыць».

— Заходзь, даражэнькі. Госць у хаце — Бог у хаце.
— Слухай, ты багаты на грошы? Пазыч мне грошай!
— І кот не мыўся, і госць з’явіўся. Ідзі, куды ішоў.

знайдзіце прыказкі

Zil — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА