STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
уласны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова Каран
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
Кара́н мн. — |
| Родны каго? чаго? |
Кара́на мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
Кара́ну мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
Кара́н мн. — |
| Творны кім? чым? |
Кара́нам мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
Кара́не мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
латру́га
1. гультай, лайдак, абібок, лодар; цяльпук
2. п'яніца, алкаголік, выпівака, жлукта, мачыляпа, (?) п'янчэла
Дарослае жыццё — гэта калі ты любіш усе рэлігійныя святы, таму што ў гэты дзень падвойная аплата змены на заводзе.
Karan — беларуская лацінка
Слова Каран (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік Каран — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове Караткевіч + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› караме́льчына (12)
(8) карбара́н ‹
› карамжа́ты (9)
(5) вара́н ‹
› карамза́ты (9)
(7) ме́гаран ‹
› каранава́льны (12)
(7) Алкара́н ‹
› каранава́нне (11)
(11) гексахлара́н ‹
› каранава́ны (10)
(9) катамара́н ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
