Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

карма, -ы, жаночы род
1. Задняя частка судна, процілеглая носу. Параход плаўна адваліў ад прыстані. За яго кармой запенілася вада. ← Міхась Даніленка. [У лодцы] сядзела трое. На карме — інжынер Сакавітаў з рулявым вяслом у руках. ← Іван Шамякін. // Пра заднюю частку танка, самалёта. Танк, як ляцеў, раптам з разгону асеў на адзін бок, падкінуўшы карму. ← Іван Мележ.
2. Тое, што і куль³. Нарэшце і карма, гэты вялізны мяшок-сетка, схавалася пад лёдам. ← Тарас Хадкевіч.

❌

Карма

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
жаночы род
уласны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова Карма
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	Карма́ мн. Ко́рмы
Родны каго? чаго?	Кармы́ мн. Ко́рм, Ко́рмаў
Давальны каму? чаму?	Карме́ мн. Ко́рмам
Вінавальны каго? што?	Карму́ мн. Ко́рмы
Творны кім? чым?	Кармо́й, Кармо́ю мн. Ко́рмамі
Месны у кім? у чым?	Карме́ мн. Ко́рмах
Клічная форма	— мн. —

мне так падабаецца гук клавіш у chatgpt, вельмі супакойвае і дапамагае канцэнтравацца. хачу яго дадаць проста як гук клавіш у сістэму

пакуль вы спіце́, штучны інтэлект разумнее (с)
гл. мем у слове памаленьку

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік Карма — у родным, давальным, творным і месным склоне

Карма

Навігатар

Мемчыкі