Кулібін

гэта

назоўнік
мужчынскі род
уласны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
змешаны тып скланення

праскланяць слова Кулібін
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	Кулі́бін мн. Кулі́біны
Родны каго? чаго?	Кулі́біна мн. Кулі́біных
Давальны каму? чаму?	Кулі́біну мн. Кулі́біным
Вінавальны каго? што?	Кулі́біна мн. Кулі́біных
Творны кім? чым?	Кулі́біным мн. Кулі́бінымі
Месны у кім? у чым?	Кулі́біне, Кулі́біну мн. Кулі́біных
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

з блыхі рабіць вала — прыдаваць чаму-н. нязначнаму вялікае значэнне; перабольшваць

відаць, чуваць + назоўны склон:
адсюль відаць уся наша сталіца
адгэтуль уся вёска відаць
адтуль быў відаць горад
добра відаць школа на ўзгорку
чуваць салаўіная песня
добра чуваць быў шум матора

не відаць + родны склон:
з-за гары дома не відаць