Лаўрэнцій

у слоўніках не сустракаецца

назоўнік
мужчынскі род
уласны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова Лаўрэнцій
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	Лаўрэ́нцій мн. Лаўрэ́нціі
Родны каго? чаго?	Лаўрэ́нція мн. Лаўрэ́нціяў
Давальны каму? чаму?	Лаўрэ́нцію мн. Лаўрэ́нціям
Вінавальны каго? што?	Лаўрэ́нція мн. Лаўрэ́нціяў
Творны кім? чым?	Лаўрэ́нціем мн. Лаўрэ́нціямі
Месны у кім? у чым?	Лаўрэ́нцію мн. Лаўрэ́нціях
Клічная форма	— мн. —

У псіхолага.
— Добры дзень, можна да вас запісацца? У мяне неадчэпнае жаданне выкінуцца з акна.
— Ёсць акенца на заўтра.

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік Лаўрэнцій — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).