Лейпцыг

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
мужчынскі род
уласны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова Лейпцыг
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	Ле́йпцыг мн. Ле́йпцыгі
Родны каго? чаго?	Ле́йпцыга мн. Ле́йпцыгаў
Давальны каму? чаму?	Ле́йпцыгу мн. Ле́йпцыгам
Вінавальны каго? што?	Ле́йпцыг мн. Ле́йпцыгі
Творны кім? чым?	Ле́йпцыгам мн. Ле́йпцыгамі
Месны у кім? у чым?	Ле́йпцыгу мн. Ле́йпцыгах
Клічная форма	— мн. —

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік Лейпцыг — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Шклянка — шкляная пасудзіна без ручкі для вады.
кантовая шклянка — гранёный стакан
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады; карэц (параўн.: кварта).
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак.
аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Фужэр — бакал на высокай ножцы (для шыпучага віна, прахаладжальных напіткаў і пад.).
Чара — пасудзіна для піцця віна, часта з рознымі ўпрыгожаннямі (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — кубак для піва (пивная кружка). (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка (часта на ножцы), прызначаная для піцця спіртных напояў; стопка.
Кілішак — чарка на ножцы (рюмка).