Люксембург

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
мужчынскі род
уласны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова Люксембург
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	Люксембу́рг мн. —
Родны каго? чаго?	Люксембу́рга мн. —
Давальны каму? чаму?	Люксембу́ргу мн. —
Вінавальны каго? што?	Люксембу́рга мн. —
Творны кім? чым?	Люксембу́ргам мн. —
Месны у кім? у чым?	Люксембу́ргу мн. —
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не лічы кветачкі ўвесну, а палічы ягадкі ўвосень.
Па кветках яблыкаў не лічы.

кожны мованыцік («вы што, не можаце напісаць шаурма па-беларуску?») з цягам часу ператвараецца ў мованацыка («вы няправільна напісалі, ну якая шаварня?!»)

Liuksiemburh — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА