Манблан

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
мужчынскі род
уласны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова Манблан
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	Манбла́н мн. Манбла́ны
Родны каго? чаго?	Манбла́на мн. Манбла́наў
Давальны каму? чаму?	Манбла́ну мн. Манбла́нам
Вінавальны каго? што?	Манбла́н мн. Манбла́ны
Творны кім? чым?	Манбла́нам мн. Манбла́намі
Месны у кім? у чым?	Манбла́не мн. Манбла́нах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

На добрае пытанне добрае і адпавяданне.

канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж

ну а то ж!

Manblan — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА