Мікуліч

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
мужчынскі род
уласны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова Мікуліч
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	Міку́ліч мн. Міку́лічы
Родны каго? чаго?	Міку́ліча мн. Міку́лічаў
Давальны каму? чаму?	Міку́лічу мн. Міку́лічам
Вінавальны каго? што?	Міку́ліча мн. Міку́лічаў
Творны кім? чым?	Міку́лічам мн. Міку́лічамі
Месны у кім? у чым?	Міку́лічу мн. Міку́лічах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто па гарэлку часта ходзіць, той сам сабе шкодзіць.
Хто п'е, той доўга не жыве.
Вада жывіць, а гарэлка губіць.

відаць, чуваць + назоўны склон:
адсюль відаць уся наша сталіца
адгэтуль уся вёска відаць
адтуль быў відаць горад
добра відаць школа на ўзгорку
чуваць салаўіная песня
добра чуваць быў шум матора

не відаць + родны склон:
з-за гары дома не відаць