Мілена

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
жаночы род
уласны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова Мілена
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	Міле́на мн. Міле́ны
Родны каго? чаго?	Міле́ны мн. Міле́н
Давальны каму? чаму?	Міле́не мн. Міле́нам
Вінавальны каго? што?	Міле́ну мн. Міле́н
Творны кім? чым?	Міле́най, Міле́наю мн. Міле́намі
Месны у кім? у чым?	Міле́не мн. Міле́нах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто ў цемру глядзіць, той ад святла крывіцца.

Такое ўражанне, што 80 % беларускіх прыказак — пра беды, бядоту, галечу, галоту, нястачы, нядолю, слёзы, енк, адчай, пакуты, мукі, мучэнні, гора, гараванне, боль, смутак, няшчасце, гаротны лёс.

У капца́ няма канца.

Miliena — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА