аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
уласны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова Наваполацк
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
Навапо́лацк мн. Навапо́лацкі |
| Родны каго? чаго? |
Навапо́лацка мн. Навапо́лацкаў |
| Давальны каму? чаму? |
Навапо́лацку мн. Навапо́лацкам |
| Вінавальны каго? што? |
Навапо́лацк мн. Навапо́лацкі |
| Творны кім? чым? |
Навапо́лацкам мн. Навапо́лацкамі |
| Месны у кім? у чым? |
Навапо́лацку мн. Навапо́лацках |
| Клічная форма | — мн. — |
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
Навапо́лацак мн. Навапо́лацкі |
| Родны каго? чаго? |
Навапо́лацка мн. Навапо́лацкамі |
| Давальны каму? чаму? |
Навапо́лацку мн. Навапо́лацкам |
| Вінавальны каго? што? |
Навапо́лацак мн. Навапо́лацкі |
| Творны кім? чым? |
Навапо́лацкам мн. Навапо́лацкамі |
| Месны у кім? у чым? |
Навапо́лацку мн. Навапо́лацках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У чужых руках пірог вялікі.
На чужое дабро вочы гараць.
У суседа ўсё лепшае.
— Дарагая, хачу прызнацца: я табе здрадзіў.
— Я табе таксама.
— 1 красавіка!
— А я 15 лютага.
Navapolack — беларуская лацінка
Слова Наваполацк (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік Наваполацк — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове Наварасійск + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› навандрава́цца (13)
(9) нітрашо́ўк ‹
› наванітава́ць (12)
(7) паўшо́ўк ‹
› навапаказаны (12)
(6) По́лацк ‹
› навапо́лацкі (11)
(10) Новапо́лацк ‹
› навапо́льскі (11)
(5) Бра́цк ‹
› нава́р (5)
(5) Кле́цк ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.