аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
у слоўніках не сустракаецца
гэтаназоўнік
жаночы род
уласны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова Ніна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
Ні́на мн. Ні́ны |
| Родны каго? чаго? |
Ні́ны мн. Ні́н |
| Давальны каму? чаму? |
Ні́не мн. Ні́нам |
| Вінавальны каго? што? |
Ні́ну мн. Ні́н |
| Творны кім? чым? |
Ні́най, Ні́наю мн. Ні́намі |
| Месны у кім? у чым? |
Ні́не мн. Ні́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пад чужую дудку паскачаш — потым адплачаш.
У маладосці мы здзекуемся з свайго арганізма, а потым ён з нас.
Nina — беларуская лацінка
У СЛОЎНІКАХ НЯМА
назоўнік Ніна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове Нісан + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› німфе́тка (8)
(12) хрызантэ́міна ‹
› німфе́я (6)
(5) я́міна ‹
› німфічны (8)
(7) пля́міна ‹
› ніна́шта (7)
(8) кабані́на ‹
› ніо́біевы (8)
(10) скрабані́на ‹
› ніо́бій (6)
(9) хлебані́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.