Осла

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
мужчынскі род
уласны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
нескланяльны

праскланяць слова Осла
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	О́сла мн. О́сла
Родны каго? чаго?	О́сла мн. О́сла
Давальны каму? чаму?	О́сла мн. О́сла
Вінавальны каго? што?	О́сла мн. О́сла
Творны кім? чым?	О́сла мн. О́сла
Месны у кім? у чым?	О́сла мн. О́сла
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Слова — вецер, а пісьмо — грунт.

Чытаючы «Дзікае паляванне караля Стаха»:

Што бачыць прадпрымальнік: гарэлка «Тройчы дзевяць» на 27 травах. Назва агонь!
Што бачыць гурман: ласіныя губы ў падсалоджаным воцаце, халодныя пірагі з гусінай пячонкай.
Што бачу я: не можа толькі цнатлівая дзеўка, ды і тая хутка згаджаецца.

Osla — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА