Руген

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
мужчынскі род
уласны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова Руген
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	Ру́ген мн. Ру́гены
Родны каго? чаго?	Ру́гена мн. Ру́генаў
Давальны каму? чаму?	Ру́гену мн. Ру́генам
Вінавальны каго? што?	Ру́ген мн. Ру́гены
Творны кім? чым?	Ру́генам мн. Ру́генамі
Месны у кім? у чым?	Ру́гене мн. Ру́генах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

Дэфемінізацыя:
каменщик — му́ляр
каменщица — му́ляр

Ruhien — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА