Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

сена, -а, ніякі род
  Скошаная і высушаная трава, якая ідзе на корм жывёле. Стог сена. ▪ Непадалёк ад дарогі чарнела капа сена. ← Янка Скрыган. [Засмужац] завёў каня ў хлеў, у зацішку рассядлаў, падкінуў яму сена і тады ўвайшоў у хату. ← Іван Мележ. // Трава, прызначаная для нарыхтоўкі такога корму. За працу майстры атрымліваюць лес для будовы, косяць сена на пагранічных лугах. ← Янка Брыль.
  •••
  Колам і сена травіць гл. травіць.
  Сабакам сена косіць гл. касіць¹.
  Як іголка ў стозе сена гл. іголка.
  (Як) сабака на сене гл. сабака.

❌

Сена

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
жаночы род
уласны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова Сена
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	Се́на мн. Се́ны
Родны каго? чаго?	Се́ны мн. Се́наў
Давальны каму? чаму?	Се́не мн. Се́нам
Вінавальны каго? што?	Се́ну мн. Се́ны
Творны кім? чым?	Се́най, Се́наю мн. Се́намі
Месны у кім? у чым?	Се́не мн. Се́нах
Клічная форма	— мн. —

Уся моладзь ходзіць у кароткіх штанах.
Слоўнік: штаны кароткія ў каго — не дарос хто-н. для выканання якой-н. справы.

Дык што ж гэта выходзіць, пакаленне не для выканання спраў?

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік Сена — у родным, давальным, творным і месным склоне

Сена

Навігатар

Мемчыкі