STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова абрыў
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
абры́ў мн. абры́вы |
| Родны каго? чаго? |
абры́ву мн. абры́ваў |
| Давальны каму? чаму? |
абры́ву мн. абры́вам |
| Вінавальны каго? што? |
абры́ў мн. абры́вы |
| Творны кім? чым? |
абры́вам мн. абры́вамі |
| Месны у кім? у чым? |
абры́ве мн. абры́вах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У чужых руках пірог вялікі.
На чужое дабро вочы гараць.
У суседа ўсё лепшае.
Самае тупое, што магло зрабіць чалавецтва:
на апараце Voyager адправіць каардынаты нашай планеты ў космас.
abryŭ — беларуская лацінка
Слова абрыў (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік абрыў — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове абрыўнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› абры́ты (6)
(5) пары́ў ‹
› абры́ты (6)
(7) перары́ў ‹
› абры́ты (6)
(6) прары́ў ‹
› абры́ўкава (9)
(5) адры́ў ‹
› абры́ўкавы (9)
(6) надры́ў ‹
› абры́ўкавы (9)
(10) душанадры́ў ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
