Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

барадач, -а, мужчынскі род
  1. размоўнае слова Чалавек з барадой (у 2 знач.). У некаторых толькі ледзь-ледзь высядалі вусікі. Затое ж трапіўся і адзін барадач. ← Якуб Колас.
  2. Вялікая драпежная птушка сямейства ястрабіных з пучком пер'я пад дзюбай. // Пра жывёлін і птушак з бародамі. Барадач-казёл смакуе галінкі маладых дрэўцаў. ← Барыс Сачанка. У прыціхлым асінніку паназіраў за барадачом-глушцом, што карміўся мядзяным лісцем. ← Рыгор Ігнаценка.
  3. Паўднёвая шматгадовая расліна сямейства злакаў, якая з'яўляецца добрым кормам для жывёлы і выкарыстоўваецца для замацавання пяскоў.

❌

барадач

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова барадач
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	барада́ч мн. барадачы́
Родны каго? чаго?	барадача́ мн. барадачо́ў
Давальны каму? чаму?	барадачу́ мн. барадача́м
Вінавальны каго? што?	барадача́ мн. барадачо́ў
Творны кім? чым?	барадачо́м мн. барадача́мі
Месны у кім? у чым?	барадачу́ мн. барадача́х
Клічная форма	— мн. —

А дранікі смажаць ці пякуць?

Маці ля печы старанна Дранікі з бульбы пячэ. (Смагаровіч)
Назаўтра раніцай, яшчэ Сцепаніда не ўправілася напячы драчонікаў, як у дзедаву хату зайшоў старшыня калгаса. (Рылько)

Слова барадач (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік барадач — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Можаце пісаць твітар праз а. Старнік дае дазвол.