Цвер

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
жаночы род
уласны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова Цвер
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	Цве́р мн. Цве́ры
Родны каго? чаго?	Цве́ры мн. Цвярэ́й
Давальны каму? чаму?	Цвяры́ мн. Цвяра́м
Вінавальны каго? што?	Цве́р мн. Цве́ры
Творны кім? чым?	Цве́р'ю мн. Цвяра́мі
Месны у кім? у чым?	Цвяры́ мн. Цвяра́х
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Без карысці і мёд горкі.

Такое ўражанне, што 80 % беларускіх прыказак — пра беды, бядоту, галечу, галоту, нястачы, нядолю, слёзы, енк, адчай, пакуты, мукі, мучэнні, гора, гараванне, боль, смутак, няшчасце, гаротны лёс.

У капца́ няма канца.

Cvier — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА