Юлія

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
жаночы род
уласны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова Юлія
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	Ю́лія мн. Ю́ліі
Родны каго? чаго?	Ю́ліі мн. Ю́лій
Давальны каму? чаму?	Ю́ліі мн. Ю́ліям
Вінавальны каго? што?	Ю́лію мн. Ю́лій
Творны кім? чым?	Ю́ліяй, Ю́ліяю мн. Ю́ліямі
Месны у кім? у чым?	Ю́ліі мн. Ю́ліях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Сарока сароку бачыць здалёку.
Свой свайго (чорт чорта) пазнаў і на піва пазваў.

Баба — дрыгва, багністае месца на балоце.
Баба першапачаткова азначала такое месца на балоце, якое было прыкрыта «плеўкай» (травой і г. д.), але было вельмі небяспечнае.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы

Julija — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА