аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова барана
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
барана́ мн. баро́ны, (2, 3, 4) бараны́ |
| Родны каго? чаго? |
бараны́ мн. баро́н |
| Давальны каму? чаму? |
баране́ мн. баро́нам |
| Вінавальны каго? што? |
барану́ мн. баро́ны, (2, 3, 4) бараны́ |
| Творны кім? чым? |
барано́й, барано́ю мн. баро́намі |
| Месны у кім? у чым? |
баране́ мн. баро́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не памогуць і чары, як каму хто не да пары.
У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.
barana — беларуская лацінка
Слова барана (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік барана — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове баранавалок + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› бараміл (7)
(9) ра́на-ра́на ‹
› бара́н (5)
(10) по́зна-ра́на ‹
› бара́н (5)
(10) ра́ным-ра́на ‹
› баранавало́к (11)
(6) гарана́ ‹
› баранава́льшчык (14)
(6) дара́на ‹
› баранава́льшчыца (15)
(6) зара́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.