STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
абу́чаная
м. абу́чаны н. абу́чанае мн. абу́чаныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
абу́чанай, абу́чанае
м. абу́чанага н. абу́чанага мн. абу́чаных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
абу́чанай
м. абу́чанаму н. абу́чанаму мн. абу́чаным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
абу́чаную
м. абу́чаны (неадуш.), абу́чанага (адуш.) н. абу́чанае мн. абу́чаныя (неадуш.), абу́чаных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
абу́чанай, абу́чанаю
м. абу́чаным н. абу́чаным мн. абу́чанымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
абу́чанай
м. абу́чаным н. абу́чаным мн. абу́чаных |
скарбніца
І на вяроўцы (ланцугом) не зацягнеш каго — пра таго, хто рашуча адмаўляецца ісці куды-н., рабіць што-н.
Толькі дурні ўвесь час ідуць наперад. Разумныя ідуць туды, куды ім трэба.
abučany — беларуская лацінка
Слова абучаны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове абушковы + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› абу́цце (6)
(12) непрапатчаны ‹
› абу́ць (5)
(6) бу́чаны ‹
› абуча́льны (9)
(6) бу́чаны ‹
› абуча́цца (8)
(11) пераабу́чаны ‹
› абуча́ць (7)
(11) пераабу́чаны ‹
› абучы́цца (8)
(9) неабу́чаны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
