адзінашчасцядайны

гэта

прыметнік
адносны

праскланяць слова адзінашчасцядайны
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. адзінашчасцяда́йная м. адзінашчасцяда́йны н. адзінашчасцяда́йнае мн. адзінашчасцяда́йныя
Родны каго? чаго?	ж. адзінашчасцяда́йнай, адзінашчасцяда́йнае м. адзінашчасцяда́йнага н. адзінашчасцяда́йнага мн. адзінашчасцяда́йных
Давальны каму? чаму?	ж. адзінашчасцяда́йнай м. адзінашчасцяда́йнаму н. адзінашчасцяда́йнаму мн. адзінашчасцяда́йным
Вінавальны каго? што?	ж. адзінашчасцяда́йную м. адзінашчасцяда́йны (неадуш.), адзінашчасцяда́йнага (адуш.) н. адзінашчасцяда́йнае мн. адзінашчасцяда́йныя (неадуш.), адзінашчасцяда́йных (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. адзінашчасцяда́йнай, адзінашчасцяда́йнаю м. адзінашчасцяда́йным н. адзінашчасцяда́йным мн. адзінашчасцяда́йнымі
Месны у кім? у чым?	ж. адзінашчасцяда́йнай м. адзінашчасцяда́йным н. адзінашчасцяда́йным мн. адзінашчасцяда́йных

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.

Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.

мованацыкі: з філіжанкі!

adzinaščasciadajny — беларуская лацінка

Слова адзінашчасцядайны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: