аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
адыты́ўная
м. адыты́ўны н. адыты́ўнае мн. адыты́ўныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
адыты́ўнай, адыты́ўнае
м. адыты́ўнага н. адыты́ўнага мн. адыты́ўных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
адыты́ўнай
м. адыты́ўнаму н. адыты́ўнаму мн. адыты́ўным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
адыты́ўную
м. адыты́ўны (неадуш.), адыты́ўнага (адуш.) н. адыты́ўнае мн. адыты́ўныя (неадуш.), адыты́ўных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
адыты́ўнай, адыты́ўнаю
м. адыты́ўным н. адыты́ўным мн. адыты́ўнымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
адыты́ўнай
м. адыты́ўным н. адыты́ўным мн. адыты́ўных |
скарбніца
Калі не ўмееш пабурчаць, то лепей памаўчаць.
— Якая смачная ў вас гарбата, што гэта за гатунак?
— Гэта каньяк…
adytyŭny — беларуская лацінка
Слова адытыўны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове адыходзячы + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› адытыў (6)
(13) дыстрыбуты́ўны ‹
› адыты́ўна (8)
(10) ілакуты́ўны ‹
› адыты́ўнасць (11)
(13) канстытуты́ўны ‹
› адыхо́д (6)
(10) неадыты́ўны ‹
› адыхо́дак (8)
(10) біадыты́ўны ‹
› адыхо́джанне (11)
(9) аўдытыўны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.