STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
амо́ўчаная
м. амо́ўчаны н. амо́ўчанае мн. амо́ўчаныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
амо́ўчанай, амо́ўчанае
м. амо́ўчанага н. амо́ўчанага мн. амо́ўчаных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
амо́ўчанай
м. амо́ўчанаму н. амо́ўчанаму мн. амо́ўчаным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
амо́ўчаную
м. амо́ўчаны (неадуш.), амо́ўчанага (адуш.) н. амо́ўчанае мн. амо́ўчаныя (неадуш.), амо́ўчаных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
амо́ўчанай, амо́ўчанаю
м. амо́ўчаным н. амо́ўчаным мн. амо́ўчанымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
амо́ўчанай
м. амо́ўчаным н. амо́ўчаным мн. амо́ўчаных |
скарбніца
— Э, выпі чыста! от кабета!
Ганна тройчы прыгубіла
І чарку ўсю перакуліла.
— Ой, буду п’яна — ашаломіць.
— Касцей гарэлка не паломіць!
amoŭčany — беларуская лацінка
Слова амоўчаны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове ампельны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› амо́рфны (7)
(8) зло́ўчаны ‹
› амо́ўлены (8)
(10) прыло́ўчаны ‹
› амо́ўлены (8)
(10) прыло́ўчаны ‹
› амо́ўчаць (8)
(9) замо́ўчаны ‹
› ампелагра́фія (12)
(9) замо́ўчаны ‹
› ампелало́гія (11)
(10) прамо́ўчаны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
