STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
апо́шленая
м. апо́шлены н. апо́шленае мн. апо́шленыя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
апо́шленай, апо́шленае
м. апо́шленага н. апо́шленага мн. апо́шленых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
апо́шленай
м. апо́шленаму н. апо́шленаму мн. апо́шленым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
апо́шленую
м. апо́шлены (неадуш.), апо́шленага (адуш.) н. апо́шленае мн. апо́шленыя (неадуш.), апо́шленых (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
апо́шленай, апо́шленаю
м. апо́шленым н. апо́шленым мн. апо́шленымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
апо́шленай
м. апо́шленым н. апо́шленым мн. апо́шленых |
скарбніца
Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.
Не люблю кідаць справы напаўдарозе, таму кідаю іх з самага пачатку.
apošlieny — беларуская лацінка
Слова апошлены (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове апошлены + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› апо́ўначы (8)
(10) разры́хлены ‹
› апо́фіз (6)
(9) узры́хлены ‹
› апо́шлена (8)
(9) узры́хлены ‹
› апо́шліцца (9)
(6) жы́лены ‹
› апо́шліць (8)
(6) жы́лены ‹
› апо́шне (6)
(8) зажы́лены ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
